Verlieservaringen

Na het overlijden van een dierbaar persoon, is het 'normaal' en 'gezond' als er rouwverdriet en rouwgedrag ontstaat, hoe intens en hoe lang dan ook.

Rouwen is zoiets persoonlijks, dat het verdriet en het gedrag op verschillende manieren tot uiting kan komen. De intensiteit en de duur van de rouw is voor iedereen anders. Meestal is er voor een bepaalde tijd wel steun en begrip van de omgeving voor iemand die rouwt. In die situatie verloopt een rouwproces 'normaal' en komt degene die een rouwproces doorloopt er in zijn eigen tempo en op zijn eigen manier uiteindelijk wel uit.

Helaas echter kun je tijdens je rouwproces ook andere ervaringen hebben. Een rouwproces kan bijvoorbeeld ander verdriet uit het verleden bij je oproepen. De omstandigheden waarin je je bevindt kunnen zo onzeker of nieuw zijn dat je je geen raad weet met het verlies dat je hebt geleden. Of je realiseert je dat je jouw rouwproces uit de weg gaat. Ondanks dat je daar misschien heel goede redenen voor hebt, kun je daar behoorlijk 'last' van hebben.

Rouwverdriet en rouwgedrag, op welke manier dan ook, laten zich niet aan de kant zetten. Zolang je er geen of te weinig aandacht aan kunt of wilt geven, zullen de pijn en het verdriet op wat voor manier dan ook om aandacht blijven vragen.

Dit kan onder andere door allerlei fysieke klachten die je wellicht niet in relatie brengt met een verlies dat je hebt geleden. Met andere woorden: allerlei (persoonlijke) factoren en omstandigheden kunnen een 'normaal' rouwproces gecompliceerd maken.

Als je het gevoel hebt dat dit geldt voor je rouwproces, aarzel dan niet, en vraag om hulp.